Osmanlı İmparatorluğu’nun Savaş Hazırlıkları

Savaş Hazırlıkları Başlıyor

Osmanlı Donanması’na katılan Goeben ve Bresalu gemilerinin Rus limanlarını bombalamasından sonra 3 Kasım 1914 yılında İngiliz gemileri, misilleme yapmak için Çanakkale Boğazı’nda konuşlu bulunan Osmanlı tabyalarını bombardımana başladı.
Bu olaydan sonra Osmanlı Devleti boğazların tehdit altında olduğu gerçeğini daha iyi kavrayarak, hemen savunma hatları oluşturmaya başladı. Bu ileri görüşlü politika Çanakkale’nin müttefiklerce geçilememesinin en önemli nedenlerinden birisi olacaktı.
Bombardımandan bir gün sonra 3. Kolordu karargahı Çanakkale’ye nakledildi. Diğer yandan karadaki topçu birliklerinin sayısı arttırıldı. Denizdeki mayın hatları da güçlendirildi. Elindeki tek zırhlı olan Mesudiye’nin de 17 Kasım’da müttefiklerce batırılması ile deniz gücünden mahrum kalan Osmanlı Ordusu, boğaza denizaltıların geçmesini engelleyecek ağlar döşemekle yetinmek zorunda kaldı.

Yetersiz Ekipmanlar

Çanakkale tabyalarına yerleştirilen toplar ise çok yıpranmış ve eski teknoloji ile üretilmişlerdi. Düşman kuvvetleri ile bu bakımdan bir silah ve ateş gücü kıyaslaması yapmak neredeyse imkansız bir vaziyette idi. Çanakkale Boğazı’nı savunmakla görevli 2. Ağır Topçu Tugayı’na bağlı toplam 35 adet ağır topçu bataryası bulunuyordu. Bu 35 bataryayı sevk ve idare etmeye yetecek deneyimde subay bulunmadığından Liman Von Sanders’in emri ile batarya sayısı 22’ye düşürülerek, buralardan artan subaylar diğer bataryalarda görevlendirildi.
Boğaz’ın savunulmasında, ateş gücünün etkinliğinin artırılması büyük bir önem taşıyordu. Bu nedenle toplarla, cephane ve gereçlerinin, hızla muharebeye hazırlanması ve Osmanlı askerlerinin, Alman subaylarının yönetiminde topçuluk bakımından yetiştirilmeleri amacıyla, Alman personelinden yararlanma yoluna gidildi.

Almanlar’ın Gelişi

30 Ağustos 1914’te General Merten idaresinde subay, torpidocu, telefoncu ve top çavuşu olarak, toplam 160 Alman personeli bir Alman gemisiyle Çanakkale’ye geldi. Orhaniye, Ertuğrul, Dardanos, Anadolu ve Rumeli Hamidiye Tabyaları ile, Namazgâh Tabyası’na dağıtılan Alman personeli, General Merter’in hazırladığı bir plan çerçevesinde Osmanlı askerlerinin eğitimine başladı.
Çanakkale Harekât Alanı’nda bulunan Osmanlı birliklerinin, 31 Temmuz 1914’ten, 19 Şubat 1915’e kadar geçen sürede eğitim ve hazırlıkları tamamlandı. Çanakkale Müstahkem Mevkii Komutanlığı’nda topçu subay ve astsubayların eğitimi için, Yarbay Vosidlo görevlendirildi ve Anadolu Hamidiye Tabyası Komutanlığı’na atandı.
Osmanlı tabyalarında bulunan toplanan eski olmasının getirdiği olumsuzluğa ilave olarak, boğaza giren gemilerden ancak atış menzilinde olanları hedef alabilecek olmaları da bir açmaz oluşturuyordu. Uzun menzilli toplara sahip düşman gemileri kendilerini hiç riske atmadan uzak atışlarla topçu bataryalarına saldırabileceklerdi.

Osmanlı’nın Yetersiz Kaynakları

Osmanlı imparatorluğu o yıllarda ağır toplar yapabilecek durumda değildi. Almanya’dan gelmesi beklenen toplar ise nakliye yollarının kesilmesi nedeniyle gelememişti.
Burada tek lehimize olan durum ise, müttefik donanmanın, ağır topçu bataryalarımızı etkisiz hale getirmek için birkaç geminin aynı anda demir atarak aynı hedefe atış yapmaları prensibi idi. Bu durumda gemiler ya hızını çok düşürüyor ya da sabit kalmak zorunda kalıyordu.
İşte bu aşamada Çanakkale sırtlarında gizlenmiş olan dev obüsler devreye girerek hareketsiz konumda bulunan gemilere dikey atışlar yapabileceklerdi. Gemilerin nispeten zırhsız olan güverte bölümüne düşen bu top mermileri birçok geminin batmasına neden olacaktı. Yatay atış yapabilen İngiliz ve Fransız zırhlıları yükseklerde konuşlu bulunan bu obüslere atış yapamıyordu. Bu tehlikeden uzaklaşmak için harekete geçtiklerinde ise kendi atış ve isabet kabiliyetlerini azaltıyorlardı.
Savaş hazırlıklarının son aşaması olarak Çanakkale Boğazı’nda mevcut bulunan mayın hatlarına ilave olarak üç mayın hattı daha, döşendi. Nusret Mayın Gemisi’nin döktüğü mayınla birlikte boğazda 983 adet mayın bulunuyordu. Burada Çanakkale Savaşı’nda adeta bir destan yazan Nusret’e ayrı bir paragraf açmak gerekiyordu…

Yazar Hakkında

Yorum Yapın