Çanakkale Savaşı: Arıburnu Çıkarması 1.Bölüm

ANZAC

Avustralya ve Yeni Zelanda askerlerinden oluşan Anzak Kolordusu tarafından yapılan Arıburnu çıkarması bu milletlerin tarihinde önemli bir yer tutuyordu. Kendilerini sömürge olarak değil, anavatanları İngiltere’nin bir parçası olarak gören Avusturya ve Yeni Zelandalılar Çanakkale Savaşı’na destek için İngiltere’nin çağrısı üzerine silah altına alınmışlardı.
Böylece İngiltere’ye karşı vatan borcunu da ödemiş olacaklardı. Çanakkale Savaşı’nda binlerce kayıp veren Anzak askerleri ülkelerine döndüklerinde ne için savaştıkları ve İngiltere’ye olan bağlılıklarını uzun süre sorguladılar.
Daha sonra, bu savaşı milli bilincin oluşmasında bir milat olarak kabul ettiler ve milli bilincin kazanılmasını Çanakkale Savaşı’na borçlu olduklarını dile getirdiler.
Günümüzde her yıl 25 Nisan’da Çanakkale’ye gelen Avustralya ve Yeni Zelandalılar yüz sene önce Arıburnu’nda ölen dedelerini anmak için çıkarmanın başladığı günün ilk saatlerinde papazlar eşliğinde “Şafak Ayini” düzenlerler.

Dünya’daki Yeri

Fransızlar tarafından çoktan unutulan, İngilizler tarafında da sönük etkinliklerle gündeme gelen Çanakkale Savaşı, Avustralya ve Yeni Zelanda halkları tarafından sahiplenilmiştir. Savaşın sonunda mağlup olanların bu ilgisi, savaşı bir destan yazarak kazanan asıl galiplerin ilgisizliği karşısında takdire şayandır.
Mareşal Von Sanders’in taktik hataları yüzünden neredeyse başarıya ulaşacak olan müttefik çıkarma harekâtım, sorumluluğu kendi üzerine alarak vatan ve millet aşkı ile canları pahasına durduran Türk kumandalarının adları neredeyse unutulmuştur.
İngiliz Binbaşı H. M. Alexander, çıkarma öncesindeki son geceyi ve Anzakların ruh halini şöyle anlatıyordu;

İngiliz Binbaşı H. M. Alexander’in Yorumu

“Uzun gecikmelerden sonra, nihayet yola çıkacaklarından dolayı mutlu görünüyorlardı. 24 Nisan akşamı yelkenliler arasından tek tek geçip limandan çıkmaya başladılar. Özellikle Avustralyalı ve Yeni Zelandalı askerler, kolonilerden gelenlerin savaşta neler başarabileceğini göstermek için sabırsızlanıyorlardı.
Çoğunluğu kışı Mısır’da, çölde geçirmişti. Avrupa Cephesine yollanmadıkları için de, düş kırıklığı içindeydiler. Ama işte şimdi, ne zamandır isteyip bekledikleri fırsat onlara veriliyordu. En iyisini başarmaya azimliydiler. İngiliz gemilerinden birinin yan tarafına ve büyük harflerle şöyle yazılmıştı:
“ÖNCE ISTANBUL’A,
SONRA HAREME HÜCUM !”
Avustralya ve Yeni Zelanda’dan önce Mısır’a gelen burada deniz çıkarma eğitimine tabi tutulan Anzak askerlerinin Limni Adası’na geldikten sonra moralleri düzelmişti. Mısır’ın çöl şartlarından sonra bu yemyeşil doğa harikası adada güzel günler geçiren Anzak askerlerinin neşesi çıkarmanın ilk saatlerinde kaçacaktı.

Yazar Hakkında

Yorum Yapın